WINDSOR KASTEEL GESCHIEDENIS

Windsor Castle werd oorspronkelijk niet gebruikt als koninklijke residentie, omdat de vroege Normandische koningen de voorkeur gaven aan het paleis van Edward the Confessor in Old Windsor. Henry I was de eerste die Windsor Castle in 1110 als residentie gebruikte en zijn kleinzoon, Henry II, maakte er aan het eind van de 12e eeuw een paleis van. Hij bouwde twee soorten koninklijke woonruimtes: een openbare in de Lower Ward voor officiële taken en een privéwoning in de Upper Ward voor hemzelf. Aanvankelijk had het kasteel houten muren, maar Hendrik II verving deze door stenen om de structuur te versterken. In 1170 herbouwde hij ook de centrale versterkte Normandische toren tot wat nu bekend staat als de Ronde Toren.

Edward III werd geboren in Windsor Castle en veranderde het tijdens zijn regeerperiode van een militair fort in een groots gotisch paleis. Vanaf de jaren 1350 tot aan zijn dood in 1377 concentreerde Edward zich op de grote verbouwing van het kasteel, die in 1357 begon onder leiding van William of Wykeham, bisschop van Winchester. De renovaties omvatten de bouw van drie nieuwe hoven in de Upper Ward, een nieuw poortgebouw en luxe koninklijke appartementen voor Edward en zijn koningin, Phillipa van Henegouwen. In 1348 richtte Edward de Garter Service op, een ceremonieel evenement van de Orde van de Kousenband. Edward zag het project niet voltooid worden, maar zijn kleinzoon Richard II zette de inspanningen voort nadat hij koning was geworden in 1377. De architectonische stijl en kenmerken uit deze periode hielden stand tot ver in de 17e eeuw, met slechts kleine wijzigingen door opvolgers.

Henry VII organiseerde evenementen zoals het 1488 Garter feest in Windsor Castle, voltooide het dak van St George's Chapel en verbouwde delen van het paleis. Henry VIII genoot van Windsor voor sport en muziek, hield er kousenbandfeesten en gebruikte het tijdens de bedevaart van genade in 1536 en pestepidemieën. Hij herbouwde de poort, voegde een tennisbaan toe en begon te werken aan de Lady Chapel, die onafgemaakt bleef toen hij stierf in 1547. Edward VI had een hekel aan Windsor en noemde het "een gevangenis" vanwege het gebrek aan tuinen. Hij vereenvoudigde de ceremonies van de Kousenband en gebruikte het als schuilplaats in 1549. Mary I breidde gebouwen uit zoals de vertrekken van de Ridders van Windsor. Elizabeth I gebruikte Windsor als toevluchtsoord en verbeterde het terras, richtte de kapel opnieuw in, voegde een parkbrug toe en bouwde nieuwe kamers. Ze voegde ook een galerij toe, die later werd omgebouwd tot de Koninklijke Bibliotheek.

In de 18e eeuw vonden er belangrijke veranderingen plaats op Windsor Castle. George I en George II, die de voorkeur gaven aan andere residenties, verwaarloosden het kasteel grotendeels, waardoor sommige appartementen in de Upper Ward gebruikt werden als "genade en gunst" woningen en het kasteel in de jaren 1740 een toeristische trekpleister werd. George III, die in 1760 de troon besteeg en een hekel had aan Hampton Court, koos er echter voor om Windsor nieuw leven in te blazen. Hij nam zijn intrek in de Upper Lodge (later Queen's Lodge) en begon met renovaties, waarbij hij aanvankelijk informele toegang voor het publiek toestond, maar later beperkte. Onder leiding van architect James Wyatt veranderde George III de Upper Ward in een paleis in gotische stijl, behield historische kamers en introduceerde de Grand Stairs. Hij richtte ook de koninklijke collecties opnieuw in en verhuisde ze naar Windsor. Door zijn ziekte in 1810 werden de bouwactiviteiten in 1811 onderbroken.

Tijdens het bewind van koningin Victoria had Windsor Castle een paar veranderingen nodig als gevolg van de eerdere renovaties van George IV. Victoria voegde echter een privékapel toe aan St George's Hall, herbouwde de Grand Staircase en voltooide de Royal Mews en de manege in de jaren 1840. In 1866 veranderde ze de Inner Hall in een kleinere State Entrance en gebruikte deze als opslagruimte, die later een tentoonstellingsruimte werd. Victoria en Prins Albert maakten van Windsor hun hoofdwoning. Hoewel Victoria het in eerste instantie “saai” noemde, gebruikte ze het voor staatsevenementen. Nadat Albert in 1861 overleed, hield ze een lange rouwperiode in het kasteel, wat haar de bijnaam “Weduwe van Windsor” opleverde. Later werden er toneelstukken en opera's in het kasteel gehouden. Het kasteel bleef koud en zwak verlicht, maar er werden verbeteringen aangebracht zoals waterleiding en de introductie van elektrische stroom. Victoria verbeterde het gebied ook met nieuwe boerderijen, plantte bomen op de Long Walk en verlegde de wegen om het privépark Home Park te creëren terwijl andere gebieden toegankelijk bleven voor het publiek.

Op 20 november 1992 brak er een brand uit die grote schade aanrichtte aan Windsor Castle, waaronder St George's Hall, de Grand Reception Room en de State Apartments. Dit leidde tot een grootschalig restauratieproject om de schade te herstellen en het erfgoed van het kasteel te behouden. De reparaties begonnen onmiddellijk, onder leiding van de hertog van Edinburgh. De zwaar beschadigde delen werden heringericht in moderne gotische stijl, terwijl andere delen werden gerestaureerd in de stijl uit het George IV-tijdperk. De restauratie werd in vijf jaar voltooid.