WINDSOR KALESİ TARİHİ

İlk Norman kralları Confessor Edward'ın Old Windsor'daki sarayını tercih ettiğinden Windsor Kalesi başlangıçta kraliyet konutu olarak kullanılmamıştır. I. Henry, 1110 yılında Windsor Kalesi'ni ikametgah olarak kullanan ilk kişiydi ve torunu II. Henry, 12. yüzyılın sonlarında burayı bir saraya dönüştürdü. İki tür kraliyet yaşam alanı inşa etti: resmi görevler için Alt Koğuş'ta halka açık bir alan ve kendisi için Üst Koğuş'ta özel bir alan. Başlangıçta kalenin ahşap duvarları vardı, ancak Henry II yapıyı güçlendirmek için bunları taşla değiştirdi. Henry, 1170 yılında merkezi müstahkem Norman Kulesi'ni de günümüzde Yuvarlak Kule olarak bilinen yapıya dönüştürmüştür.

Edward Windsor Kalesi'nde doğdu ve hükümdarlığı sırasında burayı askeri bir kaleden büyük bir Gotik saraya dönüştürdü. Edward, 1350'lerden 1377'de ölümüne kadar, 1357'de Winchester Piskoposu Wykeham'lı William'ın yönetiminde başlayan kalenin büyük çaplı yeniden inşasına odaklandı. Yenileme çalışmaları kapsamında Yukarı Koğuş'ta üç yeni avlu, yeni bir kapı ve Edward ile kraliçesi Hainault'lu Phillipa için lüks kraliyet daireleri inşa edildi. 1348 yılında Edward, Garter Tarikatı'nın törensel bir etkinliği olan Garter Hizmeti'ni kurdu. Edward projenin tamamlandığını göremezken, torunu Richard II, 1377'de kral olduktan sonra çabaları sürdürdü. Bu dönemin mimari tarzı ve özellikleri, halefleri tarafından sadece küçük değişikliklerle 17. yüzyıla kadar sürdü.

Henry VII, Windsor Kalesi'nde 1488 Garter Bayramı gibi etkinliklere ev sahipliği yapmış, St George Şapeli'nin çatısını tamamlamış ve sarayın bazı bölümlerini yeniden düzenlemiştir. Henry VIII Windsor'u spor ve müzik için kullanmış, Garter Ziyafetleri düzenlemiş ve 1536 Lütuf Haccı ve veba salgınları sırasında kullanmıştır. Geçidi yeniden inşa etti, bir tenis kortu ekledi ve 1547'de öldüğünde yarım kalan Leydi Şapeli üzerinde çalışmaya başladı. Edward Windsor'dan hoşlanmıyordu ve bahçelerinin olmaması nedeniyle burayı "hapishane" olarak nitelendiriyordu. Garter törenlerini basitleştirdi ve 1549'da burayı bir sığınak olarak kullandı. I. Mary, Windsor Şövalyeleri mahallesi gibi binaları genişletti. I. Elizabeth Windsor'u güvenli bir sığınak olarak kullandı, terası iyileştirdi, şapeli yeniden donattı, bir park köprüsü ekledi ve yeni odalar inşa etti. Ayrıca daha sonra Kraliyet Kütüphanesi'ne dönüştürülen bir galeri ekledi.

18. yüzyıl Windsor Kalesi'nde önemli değişikliklere sahne oldu. George I ve George II, diğer konutları tercih ederek burayı büyük ölçüde ihmal etmiş, bazı Üst Koğuş dairelerinin "lütuf ve iyilik" evleri olarak kullanılmasına ve kalenin 1740'larda turistik bir noktaya dönüşmesine yol açmıştır. Ancak, 1760 yılında tahta çıkan ve Hampton Court'tan hoşlanmayan George III, Windsor'u yeniden canlandırmayı seçti. Üst Loca'ya (daha sonra Kraliçe'nin Locası) taşındı ve başlangıçta gayri resmi kamu erişimine izin veren ancak daha sonra bunu kısıtlayan yenilemeleri başlattı. Mimar James Wyatt'ın rehberliğinde George III, Üst Koğuşu Gotik tarzda bir saraya dönüştürdü, tarihi odaları korudu ve Büyük Merdivenleri tanıttı. Ayrıca kraliyet koleksiyonlarını yeniden dekore etti ve Windsor'a taşıdı. 1810'daki hastalığı 1811'e kadar inşaat faaliyetlerini durdurdu.

Kraliçe Victoria'nın hükümdarlığı sırasında Windsor Kalesi, George IV'ün önceki tadilatları nedeniyle birkaç değişiklik gerektirmiştir. Ancak Victoria, St George's Hall'a özel bir şapel ekledi, Büyük Merdiven'i yeniden inşa etti ve 1840“larda Kraliyet Mews ve binicilik okulunu tamamladı. 1866”da İç Salon'u daha küçük bir Devlet Girişi'ne dönüştürdü ve daha sonra bir sergi alanı haline gelen bir depo olarak kullandı. Victoria ve Prens Albert Windsor'u ana evleri haline getirdiler. Victoria başlangıçta burayı “sıkıcı” olarak nitelendirse de, devlet etkinlikleri için kullandı. Albert 1861'de öldükten sonra, kalede uzun bir yas dönemi geçirdi ve bu ona "Windsor'un Dul Kadını" lakabını kazandırdı. Daha sonra kalede oyunlar ve operalar düzenlendi. Kale soğuk ve loş kalmaya devam etti, ancak borularla su ve elektrik enerjisinin getirilmesi gibi iyileştirmeler yapıldı. Victoria ayrıca bölgeyi yeni çiftliklerle geliştirdi, Long Walk'a ağaçlar dikti ve diğer alanları halkın erişimine açık tutarken özel Home Park'ı oluşturmak için yolları yeniden yönlendirdi.

20 Kasım 1992'de çıkan yangın, St George Salonu, Büyük Resepsiyon Odası ve Devlet Daireleri de dahil olmak üzere Windsor Kalesi'nde büyük hasara yol açmıştır. Bu durum, hasarı onarmak ve kalenin mirasını korumak için büyük ölçekli bir restorasyon projesine yol açtı. Edinburgh Dükü'nün önderliğinde onarımlara hemen başlandı. Ağır hasarlı alanlar modern Gotik tarzda yeniden tasarlanırken, diğerleri George IV dönemindeki görünümlerine kavuşturuldu. Restorasyon beş yıl içinde tamamlandı.